Ancak bu gelişme sigaranın azaldığı anlamına gelmiyor. Kapalı mekânda olmasa da çoğu vatandaşın hâlâ sigara içtiğini söyleyen Yeşilay Eğitim Uzmanı Yrd. Doç. Dr. Vehbi Altunçul, araştırma sonuçlarına göre 20 yıl boyunca sigara içen birinin ciğerlerinde yaklaşık 7 kilogram katran biriktiğini açıkladı. Katranın ancak belirli bir yaşa kadar vücuttan atıldığına dikkat çeken Altunçul, bağımlı kişilerde çok sık kalp ve damar hastalığına rastlanma sebebinin katrandan kaynaklandığını belirtti. Sigaranın sağlık kadar ekonomye verdiği zarardan da bahseden Altunçul, "30 yıllık tiryakinin sigaraya harcadığı para 38 bin YTL civarında. 30 yıl çalışan ve en üst kıdemden emekli olanların ikramiyesi de 35 bin YTL. Ortada resmen büyük bir israf var." ifadelerini kullandı.

Yazıları yazarken satır başı yapılamıyor. Bu yönde bir düzenleme yapılabilirse memnun oluruz. Saygılarımla.

Sigara! Ne menem bir zıkkım bu? İnsanı insanlığından uzaklaştırıyor. Hem kendi hayatını hem çevresindekilerin hayatını karartıyor. Göz göre göre kendisine verilmiş bir emanet olan bedenini harap ediyor. İnsanın böyle bir lüksü yok. Olmamalı. Kime ne? Benim sağlığım, benim bedenim deme hakkı yok, hiç kimsenin. Çünkü dünya hepimizin yaşam alanı. Herkes, giderek daralan bu dünyayı, her geçen gün daha fazla korumak zorunda. Bugün biz istediğimiz gibi yaşarsak, yarın çocuklarımızın yaşayacağı dünyayı nasıl bulacaklarını düşünmek zorunda değilmiyiz?
Sigara içenler, sigara içmeyenlerin yanında nasıl koktuklarının farkına varsalar, inanın bir tek sigara bile içmezlerdi. Öyle berbat bir koku ki, o vaziyette eşinin yanına, çocuklarının yanına nasıl varabiliyorlar. Onları nasıl kucaklayıp, öpüp kokluyorlar? Karşılarındaki eşleri ve çocuklarının, yada çevrlerindeki insanların, ne kadar zoraki bir kabul içinde olduklarının bile farkında değiller.
Bana göre , son çıkan yasalarla sigara içenler ikinci sınıf vatandaş yerine könuluyor. Bir insan bu durumda, her ne ad konulursa konulsun, ister kaçış, ister efkar dağıtmak, ister moral artırmak olsun, kendisine yediremeyip, onur meselesi yapar, yine de sigarayı bırakır.
Allah'ın vermiş olduğu bir emanetin, özenle korunup iade edilmesi gerekirken, çok basit bahanelerin arkasına sığınıp, onu perişan bir vaziyette teslim etmek hangi etik kurallarla açıklanabilir. Hem bununla ilgili hesap sorulacağını da unutmamak gerek. "Sana verdiğim emaneti nerelerde ve nasıl kullandın?" diye elbet sorulacak.
Tüm sigara içenlerin, kolaylıkla ve içlerinden gelerek sigarayı bırakmaları ve sağlıklı bir hayata, huzura adım atmaları dileklerimle saygılar.

En kızgın anımda da içiyorum en mutlu anımdada. İçmeyide seviyorum. ne kadar kötü bir alışkanlıkta olsa çayla birliklte daha bir güzel oluyor. Bazen kendime soruyorum. iyi bir şey mi yapıyorsun ? :) yok. madalyada beklemiyorum. Ama bırakmak için çaba sarfetmedim hiç. Bazen kokusundan tiksiniyorum. Bazen kendime kızıyorum. bırakamam diyorum hele bu stresli ortamda.
uzak diyarların bir atasözü var; "kilometrelerce yolculuk, tek bir adımla başlar." ve bırakmak için önce bir karar vermeli insan. gerçekten istemeli. ve sonra sigarasız hayata MERHABA demeli..

Belki öyle belki değil... Yani evet, belki sigarayı seviyorum demek bahane, gerginken bir sigara yakmak bir çeşit kaçış vs... Lakin işin en çözülmez tarafı, tüm nedenlerin farkında olup yine de sigara kullanmak. Yani kaçışşa kaçış, sığınmaysa sığınma, bağımlılıksa bağımlılık, ama bunların hiçbiri sigaradan vazgeçmeye karşı en küçük bir eylemde bulunmaya yetecek gibi değil.

En abartısından, "Ölüceksin be kardeş" dediklerinde, "Ölürüz ne olacak" soğukkanlılığı ile cevap verebilmek. " Ölmeden önce de sürünürsün be arkadaş" diye devam eden diyaloğa "Sürünürüz gerekirse" diyebilmek. Ve hatta "Tabii başa gelmeyince bilinmiyor, şimdi söylemesi kolay" diye ekleyene de dönüp " Zamanı gelince onu da biliriz" cevabını vermek... Hem de hakiki bir soğukkanlıkla... Kasten adam öldüren bir "katil" soğukkanlılığıyla...